(UA-31898617-1)60035425 Sint-Pieter,Langdorp,Gijmel,Wolfsdonk,Aarschot,godsdienst,religie,gemeenschap,

2021ZusterVanRompayMaria

ZUSTER MARIA VAN ROMPAY (WOLFSDONK-BRAZILIE)

Tekst: Manske Van Rompay & Nele Peeters

Afbeelding invoegen 

Maria Van Rompay werd in 1938 geboren als oudste dochter in een Wolfsdonks gezin met 8 kinderen. Na een opleiding bij de ursulinen van Scherpenheuvel werkte ze twee jaar als naaister voor een winkel in Aarschot.

Maar haar hart lag elders: in 1958 trad ze als 19-jarige binnen in het klooster van het H. Hart van Maria in Berlaar. Daar volgde ze Normaalschool en gaf drie jaar les in het 2de leerjaar.

In 1966 vertrok ze als missiezuster met de boot richting Brazilië. Na 19 dagen op zee kwam ze toe in een heel andere wereld met een vreemde taal die ze niet kende. Meteen begon ze Portugees te leren. Ze woonde zes jaar in Belo Horizonte en onderwees er in het middelbaar onderwijs gezondheidsleer en rekenen. Ondertussen volgde ze van 1968 tot 1972 een opleiding als verpleegkundige aan de Universidade Federale van Minas Gerais. Zowel door les te volgen als les te geven eigende ze zich snel de nieuwe taal toe.. Ze had immers geen andere keuze.

In 1972 studeerde Maria af in de verpleegkunde en werd genaturaliseerd als Braziliaanse. Zo kreeg ze extra rechten en plichten en kon ze ter plaatse ook meer verwezenlijken. Ze werkte nog een jaar In Belo Horizonte in het kinderziekenhuis en verhuisde in 1973 naar Patrocínio. Daar woonde ze drie jaar in het weeshuis en werkte er als verantwoordelijke verpleegster in het plaatselijk ziekenhuis op de kinderafdeling en spoeddienst. Ze begon er en ook als hoofdverpleegkundige. Op dat moment hadden ze er slechts één verpleegster en 16 hulpverpleegsters. Er was geen enkele gediplomeerde hogeschoolverpleegkundige omdat er in de regio ook geen officieel erkende technische hogeschool was. Ze bleef bijleren (o.a. Verpleging van de Arbeid) en lesgeven (Gezondheidsleer), en stichtte in 1975 zelf een technische hogeschool voor verpleging waar ze gedurende 19 jaar 7 uur per dag les gaf. In 2010 waren er al 15 verpleegkundigen, 131 technische verpleegkundigen (middelbaar + 2 jaren hogeschool) en hulpverpleegkundigen (middelbaar + 1 jaar hogeschool) evenals 18 stagiaires. Door Maria’s toedoen werd ook deze laatste groep reeds betaald zodat ze hun studies konden betalen. Vaak kwamen ze  immers uit arme buurten).

Afbeelding invoegen 

Op de gezegende leeftijd van 82 jaar woont en werkt zuster Maria nog steeds in Patrocinio. Ze wordt er door de gemeenschap graag gezien en krijgt enorm veel waardering zowel van verpleegkundigen, collega’s, zusters als bevolking. Nog steeds geeft ze er les.

Naast haar roeping als zuster en verpleegkundige, nam Zuster Maria meteen bij aankomst in Brazilië ook een grote sociale rol op zich naar de arme bevolking toe.

In Belo Horizonte gaf ze al godsdienst en bezocht in de armenwijken families die hulp nodig hadden. Met donaties die vooral uit België kwamen begon ze een breiclub waar kinderen en volwassenen konden leren breien en zo voorzien in hun eigen onderhoud.

Toen ze In Patrocínio in het weeshuis woonde was ze steun en toeverlaat voor de weeskinderen met wie ze samenleefde.

Vanuit België zorgde de familie, geholpen door de dorpsgemeenschap en vrienden, voor geldelijke en materiële steun. Maria’s ouderlijk huis was een inzamel- en verzendingspunt. Nieuwe en tweedehandskleding voor groot en klein werden er samengebracht evenals wol voor de breiclub. Babydekentjes, -jasjes en -mutsjes werden door Maria’s moeder, familieleden, medezusters en anderen gehaakt of gebreid. Gedurende meerdere jaren werden al die spullen in dozen van 20 kg verzonden, tot de douanekosten te hoog werden en het ginder te moeilijk werd  om ze zonder problemen te ontvangen.

Telkens zuster Maria om de paar jaar naar ons Belgenlandje terugkeerde voor een weerzien met haar ouders en familie, stond gans Wolfsdonk klaar om haar te verwelkomen. Met eetdagen en tombola’s werden fondsen ingezameld waarmee ze in Brazilië weer verder kon helpen en waarmee dozen verstuurd konden worden. Voor haar zelf was die thuiskomst ook belangrijk op sociaal vlak. Ze kon de mensen terugzien die van hieruit haar werk steunden. Ze kon haar batterijen weer opladen met warmte en kracht om door te gaan!

Afbeelding invoegen

Ook in haar eigen Braziliaanse breiclub, het college en de armenwijken waren al die tijd mensen van 7 tot 77 wel bezig met haken, breien en borduren. Zuster Maria stond immers in voor het uitdelen van de tweedehandskleding en de nieuwe stukken aan de arme bevolking. Gewoonlijk mocht ieder 4 stuks kiezen, waarvan 1 extra warm. Op ‘de Dag van de Verpleging’ mochten leerlingen van de verpleegsterschool langskomen en iets kiezen voor zichzelf en 4 stuks voor elk van hun kinderen. Nadien kwamen het personeel van het college met hun kinderen, het personeel van het ziekenhuis, de kinderen van het weeshuis en de huisbezoekers van families in de arme wijken aan de beurt. Behoeftigen die in het ziekenhuis belandden, kregen een pyama of slaaphemd. Zwangeren ontvingen een startpakket babykleertjes. Het was een hele organisatie. Hoeveel mensen werden niet jaar na jaar gelukkig gemaakt door alle donaties en inspanningen?

Vrije tijd heeft Zuster Maria nooit gekend, want naast het lesgeven, de verpleging, het sociale werk, de breiclub en het weeshuis, heeft ze al die jaren ook voordrachten gegeven over borstvoeding, kinderverzorging, enz., in het Portugees natuurlijk. Het is geen wonder dat ze na meer dan 50 jaar in Brazilië soms naar haar woorden in het Nederlands moet zoeken als ze via Skype contact heeft met haar familie! Waar zij in het begin voor 5 jaar vertrok en contact enkel via luchtpostbrieven verliep, of in geval van nood met een heel duur telefoontje, zijn nu in 2021 de mogelijkheden gelukkig heel wat groter om nieuws te vernemen, mekaar te spreken of zelfs te zien. Er is mail, Facebook/Messenger, Skype en af en toe toch nog eens gewone brievenpost.


We mogen er ook zeker van zijn dat – net als Maria’s familie, zustergemeenschap en dorp, ook haar nieuwe ‘vaderland’ haar altijd heel erg gewaardeerd en bewonderd heeft. Dat wordt duidelijk als je de lijst onder ogen krijgt van haar ontvangen prijzen, titels, hommages. Ze zijn vrij vertaald uit het Portugees.

 

1980: Als meest vriendelijke leerkracht;

1986: Om haar relevante diensten aan de Gemeenschap;

1991: Ereburger van Patrocínio;

             1999: Als waardevolle medewerker in de campagne tegen kanker;

2000: Om haar toewijding aan de zorg in ziekenhuis Santa Casa;

2001: Lofrede van 10 gekwalificeeerde ambtenaren;

             2003: * Als professioneel hoogtepunt in de Verpleegkunde;

        * Publieke erkenning o.w.v. haar verdiensten;

             2007:          * Meesterlijk werk door organisatie en humanisering;

                     * Wetenschap, veiligheid en uitmuntendheid in de kwaliteit van de verstrekte        

                        verpleegkundige hulp;

                     * Beweging: Persoonlijkheidsnota 10 Internationale Dag van de Vrouw;

                     * Hoogtepunt voor ondernemersvisie en vrijwilligerswerk;

                     * Verdienste als missionaris in ethiek, gerechtigheid en broederschap;

                     * Zakenvrouw: Opmerkelijke vrouw – Persoonlijkheidsnota 10  -Ondernemer

2008: * Promotie en Raciale Integratie;

         2009:  * Voorbeeld van leven en geloof en grote dienst bewezen aan de gezondheid;

          * Relevante diensten bewezen aan onze Gemeenschap (Rotary Club Patrocínio);

          * Om het briljante werk voor de geleverde diensten aan de Gemeenschap en  

                        Gezondheidsbevordering (Lions Club Patrocínio);

         2010:  * Pedagogische Competentie en Uitmuntendheid in Onderwijsdiensten in Santa

                                *  Casa en Colégio Berlaar Nossa Senhora de Patroínio;

                      * Opmerkelijke Vrouw: ze is Braziliaanse en leeft naar het charisma van de

                         congregatie;

                      * Ze vertaalt de woorden van de Heer in daden van liefdevol dienstbetoon.

                      * Aanwezigheid in Onderwijs, Gezondheid, samen met de meest                                            behoeftigen sociale zusterprogramma’s;

         2011:  * Voor haarvoorbeeld van ethiek in de Verpleegsector van Santa Casa;

        * Competentie, inzet en humanisering;

        * Integrale opleiding van professionals;

                  * Voor de toewijding en het briljante ziekenhuiswerk gedurende 38 jaren

         2016:  Voor haar relevante diensten aan de Gemeenschap van Patrocínio;

2017: Hulde aan Zuster Maria, in aanwezigheid van 183 (ex-)leerlingen

 

(UA-31898617-1)60035425