2021AfscheidSchooldirGerdaVDG

KINDEREN DERTIG JAAR CENTRAAL BIJ SCHOOLDIRECTEUR GERDA VANDEGAER

Foto: Koen Huybens

Na enkele jaren te hebben lesgegeven in haar geboortestreek meer bepaald in Kapellen en Kortenaken, kon Gerda in 1986 op vraag van zuster Sylvia, toenmalig directeur, aan de slag als leerkracht in het zesde leerjaar van de O.L.V. Fatimaschool te Gijmel. Toen deze haar enkele jaren later vroeg om directeur te worden, heeft Gerda toch even getwijfeld. Lesgeven deed ze immers met hart en ziel en ze had een stil vermoeden dat je als kersvers directeur niet meer voor de klas kon staan, maar weldra tot over de oren begraven zou worden onder allerlei financiële, technische en administratieve dossiers. De geschiedenis gaf haar gelijk.

Toen Gerda startte als directeur zag het onderwijslandschap er heel anders uit. Het beroep was nog een echte mannenwereld. Van een van haar eerste vergaderingen te Vorselaar herinnerde ze zich vooral een grote verzameling heren in donkere pakken. Ondersteuning was er nauwelijks. Toen Gerda met de job startte, had ze amper drie uur per week een secretaresse om haar te helpen. De jaarlijkse kerstvakantie gebruikte Gerda om op haar eentje de schoolboekhouding bij te werken. Schoolinfrastructuur en accommodatie waren niet langer aangepast aan de eisen van een nieuwe tijd. Zowel de school te Gijmel als deze te Langdorp waren dringend aan renovatie toe. Elke zomervakantie was Gerda met hulp van enkele klusjesmannen aan het werk om in een van de twee scholen te verven of herstelwerken uit te voeren.

De droom van elke directeur is natuurlijk een nieuwe school. Die droom kwam voor Gerda uit op 31 mei 2013. Maar vooraleer het zover was, heeft ze jaren met heel haar team moeten sparen. Of het nu ging om contracten voor een nieuw kopieertoestel, het herstel van een verwarmingsketel of zelfs maar het huren van een schoolbus, voor elke contract onderhandelde Gerda want ze wist als dochter van ondernemende zelfstandigen als geen ander dat elke euro moest worden verdiend. Terzelfder tijd zorgde de school samen met de oudercomités dat er via grootouderfeesten, musicals en lentefeesten geld in het laatje kwam. Jaren sparen leverde uiteindelijk zijn vruchten af. De feestelijke opening van een nieuw en mooi schoolgebouw te Gijmel was dan ook een hoogtepunt in haar loopbaan. Zodra dit nieuwe gebouw er stond, kon Gerda starten met de renovatie van het prachtige schoolgebouw te Langdorp. De werken zijn eigenlijk nooit stilgevallen en pas in haar laatste schooljaar afgerond met nieuwe ramen en screens voor de Sint-Pietersschool te Langdorp en een prachtige nieuwe speelplaats met natuurspeelplein en met een moderne luifel (dankzij onze ouderraad) in de school te Gijmel. Op de planning staat nog een nieuw dak voor de kleuterschool in Gijmel in juli 2021, haar laatste werkvakantie in de school. Gerda heeft er kunnen voor zorgen dat nog nieuwe ramen staan ingepland voor deze vestiging in 2023.

Hoewel Gerda al die bouwwerken graag en met interesse heeft opgevolgd, ging haar hart eerst en vooral uit naar de pedagogische uitdaging! Voor het opvoedkundige aspect kon ze gelukkig steeds rekenen op de medewerking van een kernteam, een zorgteam en een preventieteam. Samen introduceerden ze pedagogische vernieuwingen zoals co-teaching waarbij twee leerkrachten samen verantwoordelijk zijn voor het onderwijsgebeuren in één klaslokaal. ‘Outdoor learning’ of ‘leren buiten de klas’ staat op het programma voor de volgende schooljaren. Voor de twee volgende schooljaren werd zelfs nog een Erasmusproject verworven met nascholingen voor acht leerkrachten in het buitenland. Beide onderwijsvormen had Gerda beter leren kennen tijdens haar verplichte nascholing waarvoor ze drie jaar lang elke woensdag en zaterdag naar Antwerpen trok om daar les te volgen in opvoedkunde, hedendaagse onderwijstheorieën en nieuwe didactische middelen.

De job van directeur van twee basisscholen vroeg steeds veel. Zeker de laatste jaren, met de voortschrijdende digitalisering en bureaucratisering van het ambt, is het takenpakket steeds zwaarder gaan wegen. Dat is overigens een verschijnsel waarover alle directies klagen. Directeurs moeten immers echte duizendpoten zijn, gewiekste managers die kunnen onderhandelen met architecten en leveranciers, goede beheerders die op hun centen letten, bekwame pedagogen die waken over de onderwijskwaliteit binnen hun scholen, heuse diplomaten die de belangen van leerlingen, ouders en leerkrachten kunnen verzoenen. Een directeur heeft verder geen uren en staat ook tijdens haar vrije tijd en vakantie ter beschikking, zeker als je zoals in Gerda’s geval ook een parochiezaal had die een belangrijke plaats speelde in het plaatselijk verenigingsleven. Dan zwijgt ze nog over de honderden avondlijke vergaderingen – ze raamt het aantal op meer dan 800 in haar loopbaan – en vooral de vele weekends waarop je als directeur van twee scholen steeds dubbelwerk mocht leveren. Men zegt wel eens dat het profiel van een directie ergens een graadmeter is voor de reputatie van een school. Als Gerda dan hoort hoe goed beide scholen staan aangeschreven in onze regio, durft ze denken dat haar parcours niet zo slecht is geweest, al is dat natuurlijk ook de verdienste van een groot aantal uitstekende leerkrachten. Enkele onder hen zijn intussen zelf ergens als directeur aan de slag en ook haar opvolgster, Marleen Beirinckx, komt uit de eigen rangen.

In die dertig jaar hebben beide scholen een groot aantal oud-leerlingen afgeleverd. Gerda vindt een ontmoeting met hen zonder uitzondering heel prettig. Of ze nu wandelt op de zeedijk van Oostende of fietst in het hartje van Limburg, altijd is er wel iemand die roept "hé juffrouw Gerda”. Sommige leerlingen zijn vandaag heuse bekende Vlamingen, zoals de broers Kolacny met hun koor Scala of onze jongste weerman Bram Verbruggen, de striptekenaar Steve van Bael , Wendy Janssens van 3 of Us of schrijfster Tinne Bergen… Maar toch beleeft Gerda het meeste plezier wanneer ze een oud-leerling ontmoet die het door allerlei omstandigheden niet makkelijk had in één van haar scholen en wanneer ze dan van hem of haar verneemt dat hij of zij een verrassend beroep uitoefent of een prachtig talent heeft ontwikkeld. Haar dag kan dan niet meer stuk.

Tot slot wil Gerda even vooruitblikken op haar toekomst en een laatste keer terugkijken op haar ambt. In de toekomst hoopt ze eindelijk meer tijd te vinden voor haar hobby’s zoals wandelen, joggen, fietsen en tuinwerk. Verder heeft Gerda nog steeds een mandaat in het bijzonder comité van het OCMW in Aarschot en is ze als ondervoorzitter bedrijvig in een vrijwilligersinitiatief dat onderdak en ruime ondersteuning biedt aan vluchtelingen in het Hageland. Misschien neemt ze ook haar eerste passie, het lesgeven, weer op aan bijvoorbeeld anderstaligen. Vooral kijkt ze blij uit naar de komst van een eerste kleinkind. Terugblikken op haar loopbaan doet Gerda met een gevoel van dankbaarheid, tegenover haar onderwijsteam, de klusjesmannen Danny, Staf en de twee Jos’sen, de ouders, de talrijke voorzitters en ouders in de ouderraden, schoolraden en oudercomités, de zusters van Vorselaar en in het bijzonder de zusters van Gijmel. Zij hielpen allen op hun manier mee school maken! En vanzelfsprekend wenst Gerda haar schoolteams in Gijmel en Langdorp een schitterende toekomst met voldoende centen in de kas voor een goede infrastructuur en digitale middelen, maar met vooral veel inspiratie en idealisme zodat de zorg om elk kind centraal mag blijven staan. " Attent voor elk talent is en blijft de boodschap van ons pedagogisch project”, besluit ze.